Te bezoeken

 

Stadhuis en belfort

Het Meense stadhuis dateert uit 1782 en werd in classicistische stijl gebouwd. Het gebouw kwam ongehavend uit de beide wereldoorlogen en is een verrassende combinatie van oud (het exterieur) en nieuw (het interieur). De historische voorgevel oogt statig. Binnenin word je verrast door een expressieve nieuwbouw. Deze renovatie/verbouwing werd in 2007 voltooid en behaalde verschillende nominaties en prijzen. De stadsdiensten bevinden zich in het stadhuis. Het belfort van Menen is 33 meter hoog en herbergt een mooie beiaard. In de zomer worden geregeld beiaardconcerten gegeven. Sinds 1999 wordt het belfort door de UNESCO beschermd.

Stadhuis en belfort

Vestingen en kazematten

In opdracht van de Zonnekoning Lodewijk XIV maakte Vauban van Menen een versterkte stad. (1679-1689) De vestingen hadden een omtrek van drie kilometer. Er waren elf bolwerken (bastions) en vier stadspoorten. Deels door herhaaldelijke belegering van de stad en deels door bouwkundige ingrepen, bleven van de oorspronkelijke vestingen enkel de fundamenten bewaard. De huidige “Hollandse” vestingen (1817-1830) werden bovenop de fundamenten van de Vaubanversterking gebouwd. Menen lag toen aan de zuidgrens van het Koninkrijk der Nederlanden en diende tegen Frankrijk te worden beschermd. Je kunt bovenop de Nederlandse vestingmuren wandelen en fietsen. Elf bomvrije, ondergrondse ruimten (kazematten) zijn voor het publiek opengesteld. Ideaal voor gezinnen met kinderen!

Vestingen en kazematten

Stadsmuseum 't Schippershof

Het stadsmuseum, de toeristische dienst en het museumcafé zijn ondergebracht in ’t Schippershof, een gerestaureerd pand uit het einde van de 17de eeuw. De collectie van het museum omvat twee grote luiken: ‘Menen bezet’ en een rijke beeldenverzameling. In de zaal ‘Menen bezet’ maak je door middel van verhalen, oude postkaarten en stadsplannen op een interactieve manier kennis met de militaire geschiedenis van de grensstad en het ontstaan van de vestingen. De Leie, al eeuwenlang de economische slagader van Menen, wordt ook in de kijker geplaatst. Romantische beelden van Yvonne Serruys (1873-1953), abstracte beelden van Georges Dobbels (1910-1988) en hedendaagse sculpturen van Johan Tahon (Menen, 1965) zijn toppers. Daarnaast toont het museum enkele schilderijen van Alfred Wallecan (1894-1960). Tijdelijke tentoonstellingen worden in de galerie georganiseerd.

Stadsmuseum 't Schippershof

Oud Hollands Militair Hospitaal

Binnen de vestingmuren van een versterkte stad staan ook heel wat militaire gebouwen. De Fransen, ten tijde van de eerste grote versterkingen onder Lodewijk XIV, groepeerden heel hun militaire infrastructuur in het noordwesten van de stad. De Nederlanders daarentegen - tijdens de Hollandse periode van 1815 tot 1830 - verspreidden hun nieuwe bomvrije militaire gebouwen over heel de stad. Zo kwamen er aan de oostkant een bakkerij, een arsenaal en een hospitaal. Het hospitaal werd gebouwd in 1823, vlakbij de Kortrijkpoort en tegen het bastion van Rekkem. De stad had toen 4 stadspoorten en 11 bastions. 

Het hospitaal was 87 meter lang, bijna 12 meter breed en bestond uit 11 bomvrije gewelven. Het kon 150 zieken herbergen in 13 ziekenzalen. Daarnaast was er ook ruimte voor de keuken, de apotheek, badkamer en magazijn. Na de Belgische Onafhankelijkheid in 1830 werd het gebouw gebruikt door het Belgisch leger. Eerst nog als hospitaal, later als kazerne voor het garnizoen en voor de opleiding van rekruten. In 1930 werd het gebouw overgedragen aan de stad Menen. 

Kazerne.jpg

Duitse Militaire Begraafplaats 'Menen Wald'

Het Deutscher Soldatenfriedhof Menen is de grootste militaire begraafplaats van België uit de Eerste Wereldoorlog. Er rusten ruim 48.000 Duitse soldaten, gesneuveld tijdens de Grote Oorlog. In het midden staat een achthoekige herdenkingskapel die samen met de toegangspoort in 1957-1958 werd opgetrokken. De architect was de Duitser Robert Tischler. De oude eiken en kastanjebomen bezorgen de begraafplaats een serene sfeer. Bij de aanblik van de vele grafstenen, – symmetrisch in het gazon aangebracht – blijf je even stilstaan. Zie www.menenwald.be.

Duits Militair Kerkhof

Molen ‘De Goede Hoop’

Vroeger telde Menen verschillende molens. Net buiten het stadscentrum staat ‘De Goede Hoop’, de enige overgebleven molen van de stad, gebouwd aan het einde van de 18de eeuw. Oorspronkelijk werd hij als olieslagerij gebruikt, waarbij uit oliehoudende zaden (raapzaad, koolzaad, aardnoten en lijnzaad) olie werd geperst. Later werd ‘De Goede Hoop’ tot een korenmolen omgebouwd. Hierbij wordt uit graan meel gemalen. Vandaag is enkel het korengedeelte nog in werking. Trouwens, ‘De Goede Hoop’ is een der oudste stenen molens van West-Vlaanderen. In 1981 werd de stellingmolen door de stad aangekocht. In 1992 kreeg het Stedelijk Molencomité vzw de molen in erfpacht waardoor de restauratie een jaar later kon starten. De officiële inhuldiging vond in april 1995 plaats. De molen kan iedere zondag vrij bezocht worden, van Pasen tot half september van 14u tot 18u, of op reservatie voor groepen. Info: Jan Bekaert, T 0475 501 043. Zie www.molenechos.org/molen.php?AdvSearch=822 en www.wwmolens.be.

Molen De Goede Hoop

Oude sluizen

De “Oude sluizen” bevinden zich aan de Leiearm die na de Eerste Wereldoorlog werd gecreëerd. De sluizen deden tot 1990 dienst. Door de rechttrekking van de Leie in 1980 ontstond een kunstmatig eiland, thans ingericht als een aangenaam park. Hier vind je ook de internationale plezierhaven Menen-Halluin (FR). Via de loopbrug op de Oude Sluizen kan je te voet of per fiets naar het grensoverschrijdend eiland gaan.

Oude Sluizencomplex

Sint-Franciscuskerk

De kerk in haar huidige vorm dateert uit 1861. De geschiedenis gaat echter verder terug, toen de paters Kapucijnen zich hier in 1603 kwamen vestigen. Ze bouwden een klooster en een kerk. Maar… bij het Beleg van Menen honderd jaar later werd het hele complex vernield. Vanaf 1710 begon de wederopbouw. De periode van de Franse Revolutie (1789) zette het verval van het klooster in. De monniken werden verdreven en het gebouw werd voor militaire en burgerlijke doeleinden aangewend. In de 20ste eeuw maakte het vervallen klooster plaats voor een autoparking. De kerk werd gerestaureerd. Bij het barokke 18de-eeuwse altaar vind je een drieluik met ‘Onze Lieve Vrouw der Zeven Smarten’, ‘Maria Hemelvaart’ en ‘De Gegeselde Christus’.

St-Franciscuskerk

Sint-Vedastuskerk

Dit is de hoofdkerk van Menen. In de volksmond zegt men ook wel “de grote kerk”. Het huidige gebouw met de neoclassicistische, monumentale ingang dateert uit het begin van de 19de eeuw. De onderbouw van de toren stamt nog uit het midden van de 15de eeuw. Er zijn drie beuken en drie koren. De kerk is vernoemd naar Vedastus, de bisschop van Atrecht (Arras), die een beer in zijn stad versloeg. 

St-Vedastuskerk

Vander Merschplein

Op het Vander Merschplein klopt het volkse hart van de Menenaar. Het onlangs heraangelegde plein met woonhuizen, daterend van het begin der 20ste eeuw, straalt een zekere rust en sereniteit uit. Centraal bevindt zich een grasperk met zitbanken, omgeven door kastanjebomen. Twee monumenten doen aan het militair stadsverleden herinneren: het standbeeld van generaal Vander Mersch en het oorlogsmonument van Yvonne Serruys.

Vander Merschplein

Sint-Niklaaskerk Rekkem

De romaanse Sint-Niklaaskerk te Rekkem dateert uit de 12de eeuw. De romaanse toren en het transept zijn de oudste overblijvende gedeelten. Het schip met drie beuken werd in 1658-1660 opnieuw opgebouwd na een brand. De kerk werd door het geschut van Engelse en Duitse obussen in 1918 beschadigd. Later, in 1939 werd de kerk als monument gerangschikt. Dat bleek een zegen voor het gebouw. Na de Tweede Wereldoorlog besliste de Rekkemse gemeenteraad, in december 1946, om het kerkgebouw in ere te herstellen. Onlangs werd de kerk volledig gerestaureerd.

St-Niklaaskerk

Sint-Bavokerk Lauwe

De huidige Sint-Bavokerk te Lauwe werd anno 1877-1879 in neogotische stijl opgetrokken. In de kerk zijn vier altaren terug te vinden: het hoogaltaar van patroon Sint-Bavo, de altaren van Onze-Lieve-Vrouw, van de Heilge Obertus en van de Heilige Barbara. In 2000 werd het interieur van de kerk volledig vernieuwd. Op de parking naast de kerk bevindt zich het oorlogsmonument ter ere van de slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog.

St-Bavokerk

Jukeboxbelevingscentrum

De site Roussel, gelegen aan de oude Leiearm, omvat het Jukeboxbelevingscentrum (opening voorjaar 2011), een prachtige art decovilla, een betonnen takelbrug als industrieel erfgoed en een cafetaria. Het Jukeboxbelevingscentrum beschikt over een 100-tal speelklare jukeboxen, duizenden singels en een 350-tal radio’s uit de periode 1926-1950. Denk je ook wel eens aan de tijd terug dat de jukebox een vast onderdeel van het cafémeubilair vormde? Pareltjes uit de Belgische jukeboxgeschiedenis alsook toestellen van Franse en Duitse makelij staan hier in de kijker. Ook de vier grote Amerikaanse merken – Wurlitzer, Rock-Ola, AMI en Seeburg – zijn in ruime mate en met hun meest baanbrekende modellen vertegenwoordigd. Het jukeboxcentrum heeft nagenoeg de hele naoorlogse reeks Wurlitzers in zijn collectie. Uniek in Europa! Zie

www.jukeboxmuseum.be.

 

 

Grote Markt 1
8930
Menen
056 529 417
Nu gesloten
10:00 - 14:00
Alles weergeven