Willy Spillebeen

Willy SpillebeenGeboren 30 december 1932 te Westrozebeke. Hij woonde er tot aan zijn huwelijk in 1958. Sindsdien woont hij te Menen. Daar is zijn literaire carrière echt begonnen. Willy Spillebeen schrijft poëzie, essays, vertalingen en stelt bloemlezingen samen.

Leraar technisch onderwijs. Redacteur ‘Dietsche Warande en Belfort'. Spillebeen bracht zijn jeugd door in West-Vlaanderen en verhuisde na het behalen van het diploma letterkundig regent (Nederlands, Frans, aardrijkskunde en geschiedenis) naar Menen. In Menen was hij vanaf 1958 leraar Frans en Nederlands.

Spillebeen is altijd al een erg actief lid geweest van de Nederlandstalige literaire gemeenschap. Hij werkte mee aan een aantal literaire tijdschriften zoals Dietsche Warande & Belfort, Kreatief, Ons Erfdeel, De Nieuwe, Nieuw Vlaams Tijdschrift, De Vlaamse Gids, Septentrion. Verder maakt hij deel uit van letterkundige organisaties als de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde in Leiden, de Vereniging van Vlaamse letterkundigen en de adviescommissie voor taal- en letterkunde van de provincie West-Vlaanderen. Zijn actieve inzet weerspiegelt zich o.a. in het aantal literaire prijzen die hij op zijn naam mag zetten.

Willy Spillebeen heeft een omvangrijk oeuvre op zijn naam staan. Hij debuteerde in 1971 met "Steen des aanstoots". Hij vindt heel wat stof voor zijn romans in het Spaanstalige deel van Midden- en Zuid-Amerika, maar ook de Eerste en de Tweede Wereldoorlog vormen een onuitputtelijke inspiratiebron.

Indrukwekkende romans en verhalen zijn o.a. "De anonieme jezuïet" (1992), "Aeneas of de levensreis van een man" (1986), "Busbeke, of de toekomst" (2000), "Cortès, of de val" (1987), "Doornroosjes honden" (1983), "De heuvel: voor het einde en daarna" (2002).

Willy Spillebeen is ook dichter en vertaler. In het najaar van 2005 verschijnt "Minnaars in waanzin" , een dubbelroman waarin de beide wereldoorlogen opnieuw een decor vormen voor een pakkend verhaal over moorden, executies en fatale liefdes.

Zowel in zijn poëzie als in zijn proza legt Spillebeen getuigenis af van de `levensreis van een man' (Aeneis, 1982) die zich wanhopig en machteloos voelt bij de confrontatie met een absurde, chaotische en kwetsende werkelijkheid.

Niet minder dan in de gedichten wordt dit levensgevoel direct uitgesproken in belangrijke prozawerken, die structureel en thematisch nauw aan elkaar verwant zijn: De maanvis (1966), De krabben (1967), De sfinks op de belt (1968), Steen des aanstoots (1970) en Het goede doel van het geweld (1980). De hoofdpersonen zijn meestal piekerende intellectuelen die de kortsluiting tussen hun eigen crisistoestand en de omgeving ervaren als het gevolg van persoonlijke en door de maatschappij gecreëerde frustraties. In een reflexief proces van zelfanalyse trachten zij zich van hun obsessies te bevrijden, waarbij vooral de katholieke opvoeding en het hypocriete werkmilieu (het onderwijs) het moeten ontgelden. Vaak raken zij letterlijk op drift en zoeken troost in de primaire waarden van het bestaan: de natuur, de liefde, de vriendschap. Zo ontstaan echter nieuwe conflictsituaties die het schrijverpersonage naar het uitgangspunt terugvoeren. Uiteindelijk biedt alleen het schrijven nog een zeker houvast.

Prijzen en onderscheidingen

1964 : Prijs van de Vlaamse Poëziedagen voor de gedichtencyclus ‘De oude mens'.
1968 : Referendum van de Vlaamse Letterkunde voor de roman ‘De krabben'.
1974 : Prijs van de provincie West-Vlaanderen voor de roman met ‘Steen de Aanstoots'.
1974 : Yang-prijs voor de verhalenbundel ‘Drie X Drempelvrees'.
1978 : Prijs provincie West-Vlaanderen voor het essay met ‘De geboorte van het stenen kindje'.
1978 : August Beernaertprijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse taal en letterkunde met de roman ‘De vossejacht'.
1983 : Dirk Martensprijs van de Stad Aalst voor poëzie met de verzenbundel ‘Voorbij de populieren'.
1984 : Prijs provincie West-Vlaanderen voor de poëzie met de verzenbundel ‘Voorbij de populieren'.
1984 : Jacob van Maerlantprijs van Damme voor het jeugdboek met ‘De hel bestaat'.
1985 : Prijs van de provincie West-Vlaanderen voor novelle en kortverhaal met de novelle ‘Doornroosjes honden'.
1985 : Prijs van de provincie West-Vlaanderen voor het jeugdboek met ‘De hel bestaat'.
1987 : Interprovinciale prijs voor het jeugdboek met ‘De hel bestaat'.
1991 : Interprovinciale prijs voor de roman met ‘Cortés of De val'.
1994 : Nominatie voor de literaire prijs van de stad Antwerpen voor de roman ‘De anonieme Jezuïet.'
2000 : Prijs van de Provincie West-Vlaanderen voor toneel met de theatermonoloog ‘Thersites of Het bordeel van Troje'.

Zie ook http://nl.wikipedia.org/wiki/Willy_Spillebeen