Bezorgd om spoedhulpverlening aan taalgrens

“De jongste tijd zijn wij in onze deelgemeente Rekkem geconfronteerd met – lees het slachtoffer van – misverstanden tussen Franssprekende en Nederlandstalige hulpdiensten. Hierdoor rijden MUG-diensten vaak naar verkeerde plaatsen en/of kunnen artsen niet communiceren met slachtoffers. Dit moet met urgentie opgelost worden vooraleer er slachtoffers vallen”, zegt een bezorgde burgemeester Martine Fournier.

Het uitgangspunt bij medische spoedhulpverlening is simpel en tegelijk logisch: het principe van de snelst adequate hulp schrijft voor dat de dichtstbijzijnde MUG moet uitrukken. Daar is niks mis mee, maar op en rond een taalgrens blijkt dit in de realiteit voor verwarrende én gevaarlijke toestanden te zorgen. Voor calamiteiten in Rekkem moet het urgentieteam van Moeskroen uitrukken. En dat loopt te vaak – wegens communicatieproblemen – fout.

Burgemeester Fournier: “Ik ben bezorgd als ik alle misverstanden van de jongste tijd tussen medische spoeddiensten en inwoners in Rekkem hoor. Artsen of ambulanciers uit Moeskroen zijn al te vaak het Nederlands onmachtig. Toen in Rekkem onlangs een windhoos lelijk huishield en een boerderij vernielde, snelde de MUG eerst naar de Plaats in Lauwe. Uiteindelijk in Rekkem aanbeland, bleek dat de artsen zich niet in het Nederlands konden uitdrukken en traden politie en brandweer op als tolk. Absurde toestanden die ik een halt wil toeroepen.”

Vergeefse pogingen om dit prangend probleem richting gouverneur en in het parlement aan te kaarten, stuiten echter steeds op hetzelfde antwoord: de snelste MUG komt ter plaatse, punt aan de lijn.

“Op onze vraag of deze regeling kan worden herbekeken, of aangepast in het licht van de taalproblematiek in een taalgrensstreek, wordt niet gereageerd. Als burgemeester ben ik mee verantwoordelijk voor de veiligheid van de inwoners van mijn stad. Het mag duidelijk zijn dat alle brandweer-, ambulance- en politiediensten hun uiterste best doen om hulp te verlenen in noodsituaties en ik ontken zeker niet dat de snelheid van de interventie uitermate belangrijk is. Toch mag de overheid haar kop niet in het zand steken en moet ze durven erkennen dat bij medische noodgevallen taalverwarring te allen prijze moet worden vermeden. Daarom stel ik het volgende voor: uiteraard rukt bij een noodgeval sowieso de snelst mogelijke medische hulp uit. Daarbij zou ik echter de verplichting invoeren om bij elke interventie standaard minstens één iemand van het medisch personeel aanwezig te hebben die het Nederlands machtig is. Op die manier kan een correcte en efficiënte communicatie met slachtoffers en collega’s van andere hulpdiensten worden verzekerd”, besluit burgemeester Fournier.