Berenklauw, niet zomaar een bloem

Wellicht heb je al eens tijdens een wandeling of fietstocht de grote witte bloemschermen van de reuzenberenklauw opgemerkt. Ze komen steeds meer en meer voor op beekoevers en bermen. Vergis je niet, deze plant is niet ongevaarlijk en op de koop toe invasief (= verspreidt zich makkelijk verder in nieuwe omgevingen)! We proberen daarom de berenklauw zoveel mogelijk te verdelgen of op zijn minst te verhinderen dat de plant zich verder uitzaait.

In België komen er twee soorten BERENKLAUWEN voor:

  • de gewone of inlandse berenklauw (Heracleum sphondylium): De gewone berenklauw heeft geen rode vlekken op de stengel en wordt afhankelijk van de standplaats slechts 1 à max. 2 meter hoog.
  • de reuzeberenklauw (Heracleum mantegazzianum): wordt 2 tot 4 m. hoog, heeft bladeren tot 1 m. groot, heeft vanaf juli tot september grote, witte bloemschermen (ø 50 cm). De stengel is rood gevlekt en is stug behaard.

Vooral de reuzenberenklauw is indrukwekkend maar bij aanraking ook des te gevaarlijker. Het sap van deze planten bevat een bijtende stof die in combinatie met zonlicht reageert als een zuur. Er ontstaan rode, jeukende vlekken die enkele uren later overgaan in een scherp begrensde ontsteking van de huid met zwelling en blaarvorming. Deze letsels kunnen er uitzien als echte brandwonden en genezen slechts traag. Na genezing kunnen ze een bruinverkleuring van de huid achterlaten. Als het sap in de ogen terechtkomt, kan permanente blindheid ontstaan. Het sap van de berenklauw is ook giftig!

5 belangrijke tips

  1. Vermijd elk contact met de reuzenberenklauw.;
  2. De plant is ook fascinerend voor kinderen. Waarschuw hen voor het gevaar;
  3. Wanneer contact met de plant niet te vermijden is, draag kleding die hals, armen en benen bedekt.  - Na contact, spoel onmiddellijk met koud water en vermijd zeker een week de zon;
  4. Eet nooit van de berenklauw;
  5. Verschijnen er huidletsels, raadpleeg dan zeker uw huisarts.