Beelden in de stad

 

Natal – Johan Tahon (Waalvest)

Johan Tahon werd in 1965 in Menen geboren en behoort tot een nieuwe generatie Vlaamse beeldhouwers. Hij doorliep eerst de plaatselijke academie en volgde daarna een opleiding beeldhouwkunst aan de koninklijke academie in Gent. Ondertussen geniet hij internationaal bekendheid. Hij exposeerde zijn werken al in heel wat wereldsteden.
Het monumentaal beeld op de Waalvest draagt als titel: ‘Natal’. Natal betekent geboorte.  Het kunstwerk bestaat uit een figuur met twee koppen. Uit de heup steekt een derde kop, met onderaan een fallus. De koppen en de fallus zijn gepolijst. Deze verwrongen, antropomorfe figuren komen vaak voor in de beeldentaal van Johan Tahon.  Door de technische en materiële worsteling allerminst te verbergen, maakt Johan Tahon de kijker duidelijk dat het hier niet gaat om de realiteit, maar wel om een illusie van de werkelijkheid, de creatie van een unieke droomwereld.
Het bronzen kunstwerk is bijna 5 meter hoog en prijkt sedert het voorjaar van 2004 op de Waalvest.  Dat het op de Waalvest staat, is symbolisch, tussen het cultuurcentrum en het stadsmuseum.
In het Stadsmuseum ’t Schippershof kan je nog andere beelden van Johan Tahon bekijken.

De Profeet – Willem Vermandere (Waalvest)

Willem Vermandere werd geboren te Lauwe (Groot-Menen) in 1940. Hij is bij het grote publiek vooral bekend als zanger. Je kent ongetwijfeld zijn liedjes zoals ‘Blanche en zijn peird’ en ‘Klein ventje van Elverdinge’. Daarnaast is hij dagelijks actief als plastisch kunstenaar. Hij tekent, etst, schildert, kapt en assembleert beelden.
Grote stenen beelden om buiten te zetten met hun voeten in de klei en hun hoofd onder de lage wolken. Hij schept vreemde zinnelijke wezens, die hijzelf  titanen noemt.
‘De Profeet’  of   ‘De gezant van Los Alfalques’ werd in 1980 aangekocht op initiatief van het Yvonne Serruyscomité. Het monumentale beeld is gekapt uit een blok arduin.
Willem Vermandere was pas begonnen met een nieuw werk toen in Spanje de gasramp gebeurde. Zijn sterk meevoelen in de angst en in het verdriet van de slachtoffers wilde hij tot uiting brengen in dat beeld. De kunstenaar heeft hier gewroet en geworsteld om zijn medeleven vorm te geven.

Oorlogsmonument – Yvonne Serruys (Vander Merschplein Menen)

Het oorlogsstandbeeld van Yvonne Serruys is geen traditioneel oorlogsmonument. Het laat niet de heldhaftige soldaat zien, maar het onherstelbare verdriet van hen die achterblijven. Yvonne Serruys ontwierp twee allegorische vrouwenfiguren. Een gevleugelde figuur in krijgsornaat met palmtak en een laurierkrans in de hand staat symbool voor de overwinning. Ze strekt haar vleugels uit over een jonge vrouw die treurt. De wenende jonge vrouw symboliseert de pijn en de rouw van de achtergeblevenen.
Het waren de oud-strijders van de Eerste Wereldoorlog die Yvonne Serruys hadden gevraagd om een oorlogsstandbeeld te ontwerpen en te beeldhouwen. Het monument werd in 1921 ingehuldigd op de Grote Markt waar het aanvankelijk stond.
Het monument zorgde voor heel wat herrie rond de naaktheid van de treurende vrouw. Zo werd het de collegestudenten verboden voor het monument te passeren.
In 1968 werd het monument verplaatst naar het Vander Merschplein.
Yvonne Serruys werd geboren in Menen in 1873. Ze leerde aanvankelijk schilderen bij Emile Claus. Maar haar ware roeping was de beeldhouwkunst. Ze volgde een opleiding en trok naar Parijs. Daar maakte ze furore met haar realistische, romantische beelden. Heel bijzonder is het feit dat ze als vrouwelijke beeldhouwer heel wat opdrachten kreeg voor monumenten. Ook vandaag nog staan beelden van Yvonne Serruys in de publieke ruimte: in Gent, Rijsel, Parijs en Rome. Yvonne Serruys overleed in 1953 in Parijs.
In ‘t Schippershof, het stadsmuseum van Menen, kan je veel meer werken ontdekken van Yvonne Serruys.

Ruiter – Stephan Balkenhol (Bevrijdingsplein)

De Duitse beeldhouwer Stephan Balkenhol (°1957) groeide op in Kassel. Hij leeft en werkt in Karlsruhe en Meisenthal.
Zijn sculpturen tonen mensen, dieren en bouwwerken, soms op een surrealistische wijze gecombineerd. Mannen en vrouwen, in gewone omstandigheden, staan centraal in zijn kunstwerken.
Zijn grof gehakte en kleurig beschilderde houtsculpturen zijn evenwel z'n handelsmerk geworden. Typerend voor zijn stijl is dat beeld en sokkel uit hetzelfde materiaal zijn vervaardigd. Daardoor lijken ze uit één stuk gemaakt.
In de jaren ’90 werkte Balkenhol ook rond dieren: mens en dier naast elkaar. Dieren vergezellen vaak en benadrukken dikwijls de mens. Het kunstwerk ‘Ruiter’ is hiervan een voorbeeld: ruiter en paard worden op een figuratieve wijze uitgebeeld. Het bronzen ruiterstandbeeld staat sedert 2006 op het Bevrijdingsplein, geïntegreerd in het vernieuwde stationsplein van Menen.

S.N.–N.M.–08 – Dirk Braeckman (Stadhuis Menen)

Dirk Braeckman (Eeklo, 1958) is één van onze bekendste kunstfotografen. Typisch voor zijn werk zijn de grote donkere beelden met onbestemde ruimtes en ondoorgrondelijke situaties.
De reusachtige digitale fotoprint op Japans zijdepapier die hij in 2008 maakte voor het totaal vernieuwde stadhuis, weerspiegelt (letterlijk) die sfeer. Het beeld toont een barokke spiegel en de spiegeling van wat een lifthal in een oud appartementsgebouw lijkt te zijn. Het biedt een bevreemdend beeld, een soort trompe l’oeil.
Het kunstwerk neemt een prominente plaats in. Het werd geplaatst in een nieuwe trappenhal die de verbinding maakt tussen het 18de-euwse en 19de-eeuwse deel. Het flinterdunne werk is rechtstreeks aangebracht op de muur, het ziet er uit als een fresco. Het fotowerk zorgt voor een moment van verstilling in een gebouw dat vol zit van sporen uit het verleden.

Standbeeld van Generaal J.A. Vander Mersch, Maurits WITHOUCK (Vander Merschplein)

Maurits Withouck (° 1928) is een oud-Menenaar die nu in Lovendegem woont. Na het lager onderwijs werkte hij in het beeldhouweratelier van Gustave Delafontaine in Menen. Tezelfdertijd volgde hij de avondlessen aan het V.T.I. te Menen waar ook o.m. Gustave Delafontaine les gaf. Op de leeftijd van 18 jaar trok hij naar het Hoger Instituut St.-Lucas te Gent. Zijn werk is figuratief en hij maakt steeds ontwerptekeningen.
In 1992, ter gelegenheid van de 200ste verjaardag van het overlijden van “GENERAAL J.A. VANDER MERSCH”, maakte hij het bronzen standbeeld dat op het Vander Merschplein geplaatst werd.
Het beeld is  2,06 meter hoog en staat op en voetstuk van 1,80 meter.
Het stelt de generaal voor in uniform in een plechtige houding.

Beeldengroep “Ik?- Ik?”, Marijke HENKENS (Bruggestraat)

Marijke Henkens werd geboren in 1962. Ze is regentes Plastische Opvoeding en woont in Beringen.
De beeldengroep ‘Ik?-Ik?’in brons werd bij het Psychiatrisch Centrum O.L.Vrouw van Vrede in de Bruggestraat geplaatst in 2002
Tekst door de kunstenares zelf geschreven:
“De beeldengroep ‘IK? – IK?’ in het Psychiatrisch Centrum O.L.Vrouw van Vrede stelt de psychiatrische patiënt en de mensen rondom hem voor.
-    de psychiatrische patiënt die in zichzelf gekeerd moeilijk te begrijpen  maar toch vaak heel normaal is;
-    de moeder, de naaste familie en vrienden die hopeloos, radeloos zijn, niet wetend hoe ze hun naaste, hun beminde moeten helpen;
-    de hulpverlener die zich zeker voelt in zijn vak, kordaat is en al het mogelijke doet om de patiënt te helpen;
-    er zijn ook mensen die berusten in de situatie, de patiënt nemen zoals hij is en er het beste van proberen te maken;
-    daartegenover staan echter ook mensen die zich van de patiënt afkeren. Uit ongemak?
Uit non-interesse? Uit…?
Mijn bronzen beelden zijn steeds reflecties van de maatschappij. Wat zie ik in de wereld rond mij? Waardoor word ik aangegrepen?
Dit resulteert helaas vaak in ‘lelijke’ beelden, althans in esthetische zin. Angst, hopeloosheid en verdriet worden in mijn beelden uitgedrukt door opengesperde monden en ogen, verwrongen gezichten en ledematen. Door het weglaten van onderdelen die niet belangrijk zijn voor het weergeven van de gevoelens vergroot ik  nog meer de expressiviteit. Ik hoop dat ik de toeschouwer een kijk op de wereld geef, dat ik hem ontroer, verbaas, confronteer, maar ook plezier laat beleven, troost geef en laat fantaseren.”

Meisje met kangoeroe, Jean COENEN (Bruggestraat)

Jean Coenen werd geboren te Etterbeek in 1945. Deze Waalse kunstenaar werkt en woont te Peissant (Henegouwen). Hij kreeg zijn opleiding aan de Kunstambachtsschool te Maredsous en bij Rik Poot aan Ter Kameren Brussel. Hij is leraar beeldhouwen aan de Academie van Charleroi en daarnaast ook zelfstandig beeldhouwer.
Hij werkt vooral gestileerd figuratief in brons, en dat doet hij in zijn eigen atelier en bronsgieterij. Het beeld werd in 2000 geplaatst vóór de Stedelijke Academie in de Bruggestraat.
Hij modelleert zijn vormen hoofdzakelijk met wasplaten en giet al zijn werken zelf.

Sculptuur (rood), Antoon HANSSENS (Oude Leielaan)

De kunstenaar werd geboren te Geluwe in 1941. Hij volgde studies aan de Normaalschool te Torhout, en een opleiding B3/B1 Nederlands te Gent. Zijn kunstvorming genoot hij aan de Muziekacademie te Menen (Notenleer en Muziekgeschiedenis) en aan de Stedelijke Academie voor beeldende kunsten (afdeling Keramiek en Binnenhuis). Is leraar aan het V.T.I. te Kortrijk. Zijn abstracte rode sculptuur uit polyester werd in 1976 in de Oude Leielaan geplaatst .

Maankijkster, Piet VANNESTE en Giraf, Piet VANNESTE (Oude Leielaan 2x)

Kortrijk in de afdeling ‘Sierkunst’ en verder aan de Stedelijke Academie voor beeldende kunsten te Menen (Keramiek). In zijn werk hecht hij veel belang aan de lijn, de kleur en het volume. Zijn beeld in polyester ‘MAANKIJKSTER’ werd in 1975 in de Oude Leielaan geplaatst. Iets verder in de Oude Leielaan werd van Piet Vanneste in 1975 een ander beeld in polyester geplaatst, nl. ‘GIRAF’. Het rode  beeld stelt in een lenige lijn een gestileerde giraf voor. Het werd reeds enkele keren, na schade door vandalisme, hersteld.

Stoerheid, Bernard LESAGE (Oude Leielaan)

Bernard Lesage werd geboren te Menen in 1952. Zijn opleiding kreeg hij aan het Sint-Lucasinstituut te Gent. Daarnaast volgde hij ook de volledige cyclus aan de Stedelijke Academie voor beeldende kunst te’ Menen. Hij werd tweemaal laureaat van de stad Menen voor zijn keramiek en kreeg een ‘Pro Civitate’-vermelding. Zijn beeld ‘Stoerheid’ in witte polyester spreekt o.m. door zijn gedrukt volume uiteindelijk voor zichzelf. De stoerheid wordt er a.h.w. automatisch in uitgedrukt.

Zittend Naakt, Henk DELABIE (Plaats, Rekkem)

Henk Delabie werd in 1966  en woont en werkt in Geluwe. Zijn kunstvorming genoot hij aan de Hogeschool te Gent. Hij is docent beeldhouwen aan de Stedelijke Academie voor beeldende T.I. te Kortrijk. ‘Zittend naakt ‘ werd in 2000 geplaatst te Rekkem, op de Plaats, tegenover het gemeentehuis. Het betonnen beeld stelt een gebald zittend naakt met een opgetrokken been voor.

Heersen, Inge DE WILDE (Lauwbergstraat, Lauwe)

Inge De Wilde werd in 1957geboren te Kortrijk. Haar kunstvorming volgde ze aan het Sint-Lucasinstituut te Gent. Het bronzen beeld ‘Heersen’ stelt een vogel voor in een betrekkelijk hautaine houding, snavel vooruit en vleugels opengespreid waardoor zijn (over)heersende kenmerken duidelijk blijken. Het beeld werd in 2000 geplaatst bij de ingang van de Stedelijke Bibliotheek in de Lauwbergstraat te Lauwe.