Muziek

 Let England shake / P.J. Harvey

The whole love / Wilco

Tot ziens, Justine Keller / Spinvis

The harrow & the harvest / Gillian Welch

Smoke ring for my halo /
Kurt Vile

 21 / Adele

What did you expect from The Vaccines / The Vaccines

Build a rocket boys! / Elbow

Bon Iver, Bon Iver / Bon Iver

David comes to life / Fucked Up

Suck it and see / Arctic Monkeys

One thousand pictures / Pete and the Pirates

Kaputt / Destroyer

Tamer animals / Other lives

Helplessness blues / Fleet Foxes

Bad as me / Tom Waits

Rome / Danger Mouse & Daniele Luppi

 Slave ambient / The war on drugs

The king is dead / The Decemberists

Dedication / Zomby

Kid A / Radiohead (2000)

Wat op het eerste gezicht commerciële zelfmoord lijkt, wordt uiteindelijk een mijlpaal - de tweede voor de groep, de eerste voor deze eeuw.

Whatever people say I am, that's what I'm not / Arctic Monkeys (2007)

Oasis meets The Strokes in de pub-punk van vier verveelde tieners.

Yankee Hotel Foxtrot / Wilco (2002)

Een alt country-plaat met Sgt. Pepper-allures, die melodieuze americana verzoende met atmosferische geluidsgoochelarij.

I am a bird now / Antony & the Johnsons (2005)

Emopop die zelfs bij de hardvochtigste binnenvetters een existentiële snik ontlokt.

Elephant / The White Stripes (2003)

Smerige, rauwe rock-'n-roll die terug naar de blueswortels gaat, maar tegelijk de melodie niet verwaarloost en ook geweldig entertaint.

I this it / The Strokes (2001)

Een round up van 40 jaar rock-'n-rollspirit.

Silent shout / The Knife (2006)

Zweedse broer en zus maken elektroplaat om schrik van te krijgen.

Fever to tell / Yeah Yeah Yeahs (2003)

De plaat met die recensie waaraan we niet graag herinnerd worden.

For Emma, forever ago / Bon Iver (2008)

Bovenaards mooie, bespiegelende, maar bovenal zalvende soulplaat.

Agaetis byrjun / Sigur Ros (2000)

'The sound of God weeping tears of gold in heaven' (Melody Maker)

The sophtware slump / Grandaddy (2000)

Een - al dan niet door psychedelische middelen aangewakkerd - gedroomde bricolage van spacepop en indierock.

Songs for the deaf / Queens of the Stone Age (2002)

De muziek van Queens of the Stone Age is zoals de levensstijl van de protagonisten zelf : hedonistisch.

Our love to admire / Interpol (2007)

Elf postpunkhymnes die een raid plannen op uw oren, uw gemoed en de hitlijsten.

Because of the times / Kings of Leon (2007)

De plaat waarmee de erven Followil eindelijk de davidster 'Southern Strokes' van zich af schudden.

Funeral / The Arcade Fire (2004)

'The nineteenth century Radiohead' (Uncut)

Stankonia / Outkast (2000)

Het eerste rapalbum dat alle popalbums die in hetzelfde jaar uitkwamen met verve overklaste.

Up the bracket / The Libertines (2002)

De garageband waar Engeland, op dat moment overspoeld door godbetert Scandinavische groepen, wanhopig op zat te wachten.

Third / Portishead (2008)

Er is een olifantendracht van liefst elf jaar aan voorafgegaan, maar Portishead heeft met 'Third' wel een wolk van een triphopplaat gebaard.

Demon days / Gorillaz (2005)

Een catchy en rijke plaat over een wereld die naar de verdoemenis gaat.

Abattoir blues - The lyre of Orpheus / Nick Cave & the Bad Seeds (2004)

De bijbel gezongen door de duivel.

Fleet foxes / Fleet Foxes (2008)

Debuut van vijf jonge, baardige manskerels vol pastorale folkpracht, vierstemmige westcoast-harmonieën en vaak barokke songstructuren.

Fever ray / Fever Ray (2009)

Raadselachtig, soms macaber, met vlagen zweverige eighties-romantiek (denk Kate Bush of Talk Talk) en filmische franjes (Vangelis, Hans Zimmer).

Modern times / Bob Dylan (2006)

Bawbs 44ste is dermate verslavend dat het ons niet zou verbazen mocht er eerlang ook een inhaleer-, slik-, snuif- of intraveneus toedienbare versie op de markt komen.

As heard on Radio Soulwax Pt.2 / 2 Many DJ's (2002)

'If playing this cd doesn't get the party started, then you're at the wrong party.' (New York Times)

Veckatimest / Grizzly Bear (2009)

Een fonkelend enigma, een universum op zich.

The greatest / Cat Power (2006)

Doorbraakalbum van 'het prototype van de American Cool' .

Illinoise / Sufjan Stevens (2005)

Oorstrelende mini-popsymfonieën voor fans van Eels, Beulah en Van Dyke Parks.

Post-War / M. Ward (2006)

Het eerste hoogtepunt van de man die in muzikantenkringen geloofd wordt als een halfgod - dit jaar volgde met 'Hold Time' een tweede voltreffer.

Frances the mute / The Mars Volta (2005)

The Mars Volta laat Led Zeppelin en Jimi Hendrix een poepje ruiken met een furieus anarchistische punksymfonie.

The age of the understatement / The Last Shadow Puppets (2008)

Dé sixtiesplaat van de 21ste eeuw.

You could have it so much better... / Franz Ferdinand (2005)

Het rolmodel voor een nieuwe lichting mishmash rock-'n-rollgroepen, en een legitiem tegengewicht voor de neo-rock-'n-roll uit Amerika, type The White Stripes en The Strokes.

Back to black / Amy Winehouse (2007)

No! No! No!

Master & everyone / Bonnie 'Prince' Billy (2003)

Waar een Will is, is een weg.

Bubblegum / Mark Lanegan Band (2006)

Ex-grunge schuurpapier Mark Lanegan nodigt PJ Harvey uit op de koffie.  Straf en toch verfijnd.

St. Elsewhere / Gnarls Barkley (2006)

Een dorpskermis uit de goeie ouwe tijd : acht dagen feest, en naar school gaan doen we later wel.

Ocharme ik / Flip Kowlier (2001)

Na de frithop (zie: 't Hof van Commerce) vindt Kowlier - hét 'Einstein brein' van de Belpop in de noughties - de dialectpop uit.

Kala / M.I.A. (2007)

Een vanuit Londen opererende Sri Lankaanse schilderes, elektronicawizard, hiphopster en politiek militante in één begeerlijk lijf verpakt.

All hour cymbals / Yeasayer (2008)

'It's a long road to cosmic-rock enlightenment, but these guys would be pretty good company along the way' (The Guardian)

Coles corner / Richard Hawley (2005)

The sheffield Sinatra, ook wel The Big H genoemd, klinkt behaaglijk als een haardvuur.

Leviathan / Mastodon (2004)

De plaat die ieders tanende geloof in all things metal in één klap weer herstelde.

Mirrored / Battles (2007)

Eentje voor de durvers.

The reminder / Feist (2007)

Een Feist voor oog en oor.

Out of season / Beth Gibbons & Rustin' Man (2002)

'Portishead singer Beth Gibbons' solo debut is in the rarefied company of those records that have a dignity and otherness that sets them apart from the gaudy business of pop music.' (The Guardian)