Willem Vermandere

...geboren te Lauwe 9 februari 1940, (gebracht door de Leieboot), lagere school "tot in 't zevende". Leerde van vader-wagenmaker-muzikant klarinet spelen en meestappen met de koninklijke harmonie Sint-Cecilia, maar leert ook beitels slijpen en het hout bewerken.

Mag grieks en latijn gaan leren in het streng patersinternaat te Waregem. Vader bekeek nooit mijn rapport, maar af en toe vroeg hij heel stillekes "speel j'altemets nog ne keer klarinette?" Aanvankelijk dacht ik ook pater te moeten worden, maar het beeldhouwen en componeren boeide me veel meer dan de theologische tractaten. Terug naar huis dan maar, naar vaders houtkot en naar Gent voor twee jaar godsdienstwetenschappen. Trouwen en kindjes kopen! Drie jaar leraar te Nieuwpoort, tot het genoeg was. Dit was mijn theateropleiding. Ik leerde er verhaaltjes vertellen aan de kinderen, wat nu goed van pas komt bij de grote mensen.

Schrijft al jaren eigen tekst en muziek, goed voor meer dan een dozijn CD's, brengt liedjes, muziekskes en vertellementen van De Panne tot Maaseik, van Frans Vlaanderen tot Friesland, zong zelfs voor de oude belgen in Detroit, Rome, Lubumbashi en Kinshasa.

Schreef collumns voor Knack, later verwerkt tot boek ‘Thuis en nog veel verder'. Kapt al jaren grote stenen beelden om buiten te zetten met hun voeten in de klei en hun hoofd onder de lage wolken van Steenkerke. Maar ook het voorvaderlijke hout laat mij niet los en de voorbije tijden is daar ook het ijzer, een beetje de duivelskunst van het vuur.

Schildert, tekent, snijdt en drukt lino's en houtsneden. Exposeert af en toe, als 't past (en als ze 't schone vragen)...

Geschreven door Willem Vermandere

Zie ook http://www.willemvermandere.be